Het naturisme zou nagenoeg onbestaande zijn
Op CHM Montalivet kan je het museum van Albert en Christiane Lecocq bezoeken.

Toen we een tiental jaren geleden in het naturisme rolden, merkten we al gauw dat onze nieuw gevonden levensstijl twee gezichten had. Enerzijds was er het naturisme uit de volksmond, verteld door diegenen die eigenlijk nooit met naturisme in aanraking kwamen.
Ze hadden uiteraard wel een mening over die speciale individuen die op zondag achter dat grote hek een beetje in hun blootje gaan lopen. Meestal was die mening niet bijzonder positief en werd de naturist in hetzelfde hokje geduwd als de swinger en de man met de lange regenjas, ’s avonds in het stadspark.

Het andere gezicht ontstond uit onze persoonlijke ervaring. Die vriendelijke mensen die naast ons op de naturistencamping stonden en ons ’s avonds uitnodigden voor een wijntje. Of onze was netjes in het droge legden tijdens een plotse regenbui, toen wij onze wijntjes ergens anders aan het drinken waren. Veel naturisten zullen zich wel in dit verhaal herkennen. Het verschil tussen het echte naturisme en wat velen helaas nog steeds denken wat naturisme is, bestaat waarschijnlijk al sinds de begindagen.

Wanneer we een tijd later besloten om lid te worden van een naturisten organisatie, kwam dit doembeeld plots terug. Hoewel het internet toch al zo’n twintig jaar de intrede had gedaan, bleek online inschrijven geen optie. Wel konden we ons adres invullen en kregen we de belofte dat we snel verdere informatie zouden ontvangen.
Inderdaad, een tijdje later kwam een anonieme bruine enveloppe in de bus met een aantal formulieren die ingevuld dienden te worden.

Naam, adres en geboortedatum. Toen kwamen de iets moeilijkere vragen zoals “Wat kan jij voor onze club betekenen?”. Wanneer we even verder aankwamen bij de zin “De hoge raad zal zich nu over jouw lidmaatschap als naturist buigen” (zo stond het er uiteraard niet, maar zo leek het wel) kwamen de formulieren in het Doe-ik-later-wel-vakje terecht. Toen ze genoeg stof vergaard hadden gingen ze rechtstreeks de prullenmand in. Ook hier hadden we allesbehalve het gevoel dat we kenden van op de naturistencamping. Het leek eerder alsof we lid wensten te worden van een of andere duistere sekte.

Fast-forward anno 2017. Lidmaatschap bij een naturisten organisatie was er nooit van gekomen. We hadden al snel gemerkt dat we ook wel zonder zo’n lidkaart bij veel naturistenplekken terecht konden en voelden ons allesbehalve nog geroepen om onze naturistische levensstijl te laten officialiseren. In tegendeel zelfs. We hadden van de vrijheid van het naturisme geproefd en die strookte niet bepaald met onze eerdere ervaring met de bruine enveloppe, de vele vragen en de hoge raad.
Een groep onbekenden die zomaar eventjes zouden bepalen of wij wel geschikt waren om naturist te worden? Hoe haalden ze het in hun hoofd?

Die ochtend in 2017 zaten we aan de ontbijttafel bij Gregers Moller, in zijn naturisten B&B in Bangkok. Dankzij Gregers hadden wij de kans om in ons blootje te ontbijten – en indien gewenst de hele dag zo te spenderen – in de Thaise hoofdstad. Niet enkel om de evidente reden dat zonder zijn B&B deze optie er gewoon niet zou zijn. Samen met een paar vrienden had Gregers een aantal jaren terug de Thaise naturisten federatie (NAT) opgestart, letterlijk in zijn achtertuin. Dankzij deze federatie kon onderzoek gedaan worden naar de mogelijkheden van naturisme in een land waar sociaal bloot niet bepaald sociaal aanvaard is en dat ook nog eens geplaagd wordt door seks-toerisme.
Dankzij de naturisten federatie van Thailand zijn er momenteel acht naturistenresorts in het land.

Tijdens onze reizen zouden we nog geregeld zulke mensen tegen het lijf lopen. Mensen die jarenlang hun vrije tijd gespendeerd hadden om een nieuw naaktstrand tot stand te brengen. Mensen die hun huis en tuin openzetten zodat anderen er bloot van kunnen genieten. Groepen vrijwilligers die vanaf de vroege namiddag paraat staan om alles in gereedheid te brengen voor een naturistische zwemavond.
Albert en Christiane Lecocq worden aanzien als de grondleggers van het hedendaagse naturisme.

In de zuid-Franse naturistencamping CHM Montalivet kan je het museum van Albert en Christiane Lecocq bezoeken. Dit koppel naturisten uit het eerste deel van vorige eeuw worden geregeld aanzien als de grondleggers van het hedendaagse naturisme, omdat ze zowel bij de oprichters van de Franse naturisten federatie (FFN) als de internationale naturisten federatie (INF-FNI) behoren.
Als je daar in hun historische huisje op de camping naar de foto’s loopt te kijken, kan je moeilijk anders dan jezelf de vraag stellen wat er zou gebeurd zijn hadden zij niet hun schouders onder het naturisme gezet. Hadden zij hun vrije tijd gewoon in hun blootje op een afgelegen strand gespendeerd in plaats van op eindeloze vergaderingen. Hadden zij de spreekwoordelijke bruine enveloppe ook gewoon bij het vuilnis gegooid.

Bij ons in de lage landen is het naturisme al zo goed ingeburgerd dat we zelden nog stilstaan bij de krachten die vroeger, maar ook nu nog, er voor gezorgd hebben dat al deze stranden, campings en clubs mogelijk gemaakt werden. In dat opzicht is jouw en ons lidmaatschap toch iets meer dan een kaartje dat ons 10% korting geeft en een halfjaarlijks magazine.
Als er morgen sprake zou zijn om de bordjes met “naaktstrand” weg te halen in Bredene of Zandvoort, zal het georganiseerd naturisme klaarstaan om daar een stokje voor te steken.

Vandaag zijn we lid van een aantal naturisten organisaties. Hun lidkaart hoeven we zelden boven te halen en een brievenbus voor hun magazine hebben we ook niet. We doen dit omdat we hen steunen, omdat we in hun visie geloven en om de vele onzichtbare krachten, die veelal belangeloos een boel werk verrichten, een hart onder de riem te steken.

We doen dit in het belang van het georganiseerde naturisme.

TERUG NAAR BLOGPAGINA Naked Wanderings blogt voor Athena







BIO: Nick & Lins zijn het Belgische koppel achter de naturistische reisblog NakedWanderings.com . Ze trekken de wereld rond op zoek naar de leukste plekjes voor naturisten en naar het antwoord op de vraag wat naturisme nu eigenlijk is.
Elke maand schrijven zij exclusief voor Athena een Nederlandstalige blog.

 

 

Kalender

Nieuws

Athena

Athena Magazine 2019/4 in je bus

Je ontvangt als Athenalid elke drie maanden ons ledenmagazine boordevol inspiratie voor je volgende naturistische vakantie en informatie over onze activiteiten. Vlak voor de Kerstdagen verscheen ons laatste magazine van...